اشارتا در مقدّمه كتاب مىآورد . با مراجعه به مقدّمه اين كتاب ديده مىشود كه مرحوم علّامه ، اين نام را به‌طور ضمني به آن اشاره كرده است ، آنجا كه ميفرمايد : « اين چهارده درّ شاهوار را كه از درياى . . . » . ونيز سند ديگرى موجود است كه يكى از شاگردان مرحوم علّامه مجلسي به نام « مجيد بن محمد صادق حسينى » در 22 ربيع الاوّل سال 1109 از روى اين كتاب استنساح نموده ونام اين كتاب را « چهارده حديث » ضبط نموده است . « 1 » امّا چون در اين كتاب در حديث هشتم كه ترجمه روايت مفضّل است مقدار زيادى دربارهء رجعت سخن رفته ، ودر حديث دوازدهم وسيزدهم به طور كلّى از رجعت سخن مىگويد ، احتمال مىرود نام ديگر اين كتاب « رجعت » بوده باشد . آنچه اين گمان را قوّت مىدهد اين است كه « مسأله رجعت » از جمله مباحثى است كه غالبا در وقايع بعد از ظهور وجود مقدس امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف مطرح مىشود ، لذا يك مقدّمه از مسايل مهدويت را نياز دارد ، ازاين‌رو مرحوم علّامه مقدمتا به مسائل مهدويت مىپردازد ودر آخر دربارهء رجعت كه بعد از ظهور به وقوع مىپيوندد سخن مىگويد . ونيز نسخه‌هاى فراوانى از اين كتاب در كتابخانه‌هاى خطّى به نام « رجعت » تحرير وثبت شده است . وهمچنين آنچه بيشتر اين گمان را قوّت مىبخشد آن است كه در زمان مرحوم علّامه از أو دربارهء اين رساله سؤال شده كه در سؤال ، از اين رساله به « رجعت » ياد مىشود ، اين سؤال در فصل آتى ذكر خواهد شد . سؤال از علّامه دربارهء كتاب حاضر دربارهء اين رساله از مرحوم علّامه سؤال شده است كه : نسخهء « رجعت » كه به فارسي نوشته شده بعضي از مردم مىگويند كه بعد از انتشار تأمّل فرموده‌اند كه أحاديث آنها معتمد عليها نيست ، آيا اين سخن اصلى دارد يا خير ؟ جواب : بسمه تعالى در نقل أحاديث كه از كتب علما ومحدثين استخراج

--> ( 1 ) . تلامذة العلّامة المجلسي والمجازون منه / 152 .